ไดอะแฟรม (Diaphragm)

ในตัวเลนส์ จะมีกลไกชิ้นหนึ่งที่ใช้ ในการควบคุมปริมาณแสงให้แสงผ่านเลนส์ ไปยังฟิล์มได้มากน้อยตามความต้องการเรียกว่า ไดอะแฟรม มีลักษณะเป็นแผ่น โลหะสีดำบางๆ หลายแผ่นเรียงซ้อนกันเป็นกลีบ มีช่องตรงกลางปรับขนาดให้กว้าง หรือแคบได้เรียกว่า รูรับแสง (Aperture) การปรับขนาดรูรับแสงใช้การปรับที่วง แหวนรูรับแสงบนกระบอกเลนส์

การควบคุมรูรับแสง ช่วงรูรับแสงแต่ละค่าหรือแต่ละ F-NUMBER นั้นจะให้ปริมาณแสงผ่านเลนส์ในปริมาณที่แตกต่างกัน เมื่อใช้รูรับแสงแคบสุดที่ f/16 ปริมาณแสงจะผ่านไปได้น้อย ถ้าใช้ f/5.6 ปริมาณแสงจะผ่านได้มากขึ้นและมากที่สุดถ้าเปิดรูรับแสงกว้างสุดที่ f/2

เลนส์ (Lens)

เลนส์เป็นส่วนประกอบสำคัญ ของกล้องถ่ายภาพ ทำมาจากวัสดุโปร่งใส เช่น แก้ว หรือ พลาสติก ทำหน้าที่หักเหแสงสะท้อนจากวัตถุ เกิดภาพจริงหัวกลับบน ระนาบของฟิล์ม เลนส์ของกล้องถ่ายภาพอาจเป็นเลนส์นูนอันเดียวหรือเป็นชุดเลนส์ย่อยๆ หลายอันประกอบกันเพื่อให้สามารถปรับการถ่ายภาพได้หลายรูปแบบ ชิ้นแก้วหรือพลาสติกทุกชั้นที่ประกอบขึ้น เป็นเลนส์เกิดจากความปราณิตในการผลิต เพื่อให้มีความไวในการรับแสง มีคุณภาพคยวามคมชัดถ่ายทอดสีสัน ตลอดจนมีการแยกขยายรายละเอียดขอวัตถุ (Resolution) ได้ดี

ลักษณะของมาตรฐานของกล้องถ่ายภาพ

ลักษณะของมาตรฐานของกล้องถ่ายภาพประกอบไปด้วย

1. กล่องทึบที่แสงเข้าไม่ได้ ซึ่งทำหน้าที่เป็นเค้าโครงยึดส่วนอื่นๆ เข้าไว้ด้วยกัน

2. ชิ้นแก้วที่เรียกว่าเลนส์ สำหรับรวบรมแสงที่สะท้อนมาจากสิ่งที่ถ่ายเพื่อสร้างภาพขึ้นบนฟิล์ม

3. ช่องในเลนส์ที่เลี่ยนขนาดได้ สำหรับควบคุมจำนวนแสงที่ผ่านเข้าไปสู่ฟิล์ม

4. ชัตเตอร์ สำหรับบังคับช่วงเวลาที่แสงเข้าไปสัมพันกับพื้นผิวฟิล์ม

5. ปุ่มกดให้ชัตเตอร์ทำงาน

6. คานสำหรับเลื่อนฟิล์ม (ไม่มีในกล้องดิจิตอล)

7. ช่องมอง ซึ่งเห็นเฉพาะบริวณภาพที่ถ่าย

8. ช่องเสียบไฟแฟลช

ดวงตาของมนุษย์กับกล้องถ่ายภาพ

ดวงตาของมนุญและกล้องถ่ายภาพมีลักษณะคล้ายกัน 2  ส่วนด้วยกันคือ

1.      ส่วนที่ทำให้เกิดภาพ ดวงตาของมนุษย์และกล้องถ่ายภาพจะมีเลนส์ซึ่งทำหน้าที่รวมแสงจากวัตถุให้เกิดภาพบนจอตา เลนส์ของกล้องถ่ายภาพมีระบบกลไก เปิด-ปิดให้แสงผ่านเข้าไปยังฉากหลังควบคุมเวลาด้วยซัตเตอร์ (Shutter) ส่วนดวงตาควบคุมด้วยหนังตา (Eyelid) ในส่วนหนึ่งของเลนส์ถ่ายภาพจะมีไดอะแฟรม (Diaphagm) สามารถปรับให้เกิดรูปรับแสง (Aperture) ขนาดต่างๆ เช่นเดียวกับดวงตามนุษย์จะมีส่วนที่เรียกว่าม่านตา (Iris) ซึ่งมีสีดำ ฟ้า หรือสีน้ำตาลแล้วแต่เชื้อชาติ ตรงกลางของม่านตาจะมีช่องกลมที่เรียกว่ารูม่านตา หรือพิวพิล (Pupil) เป็นทางให้แสงผ่านสามารถปรับให้มีขนาดต่างๆ กันโดยอัตโนมัติเช่นในที่ๆ มีแสงสว่างมาก รูม่านตาจะปรับให้มีขนาดเล็ก ในส่วนที่ๆ มีแสงสลัวๆ รูม่านตาจะปรับให้มีขนาดกว้างขึ้น

การถ่ายภาพคืออะไร

การถ่ายภาพมาจากศัพท์ภาษาอังกฤษว่า  ”Photography” มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก 2  คำคือ “Phos” และ “Graphein” Phos หมายถึง แสงสว่าง Graphein หมายถึง การเขียน เมื่อรวมคำทั้งสองแล้วจึงหมายความว่า การเขียนด้วยแสงสว่าง หรือการวาดภาพด้วยแสง

หลักการทำงานพื้นฐานของกล้องถ่ายภาพ คือ การที่แสงสะท้อนจากวัตถุเดินทางเป็นเส้นตรงผ่านรูเล็กๆ ของกล่องสี่เหลี่ยม เกิดภาพของวัตถุบนฉากรองรับด้านตรงกันข้าม เป็นภาพหัวกลับ ซึ่งเป็นหลักการสร้างกล้องรูเข็มในสมัยโบราณกล้องถ่ายภาพได้พัฒนาเป็นลำดับ เช่น การนำเอาเลนส์นูนไปติดตั้งที่รูรับแสงที่มีขนาดเล็ก เพื่อช่วยรวมแสงให้เข้าไปในตัวกล้องมากขึ้น ด้านตรงข้ามของเลนส์ เป็นตำแหน่งที่วัสดุไวแสงหรือฟิล์ม สามารถปรับตัวเลนส์เพื่อให้เกิดภาพที่ชัดเจนบนฟิล์ม ได้ มีการติดตั้งไดอะแฟรม ปรับให้เกิดรูรับแสงขนาดต่าง รวมทั้งมีส่วนที่เรียกว่าชัตเตอร์ ทำหน้าที่รวบคุมเวลาในการเปิด-ปิดม่าน